Een sprankje hoop
In december 2024 markeerde de val van het Assad-regime een historisch keerpunt in de 14 jaar durende Syrische burgeroorlog. Voor miljoenen Syriërs die door jaren van geweld ontheemd waren geraakt, was er een sprankje hoop – hoop op vrede, terugkeer en wederopbouw. Maar hoewel de krantenkoppen verandering voorspelden, bleef de realiteit ter plaatse complex en kwetsbaar.
De oorlog had meer dan 13,5 miljoen Syriërs uit hun huizen verdreven, met achterlating van een verwoeste infrastructuur en een verwoeste economie. Bijna 1,8 miljoen ontheemden, zowel binnen als buiten Syrië, zijn teruggekeerd. Toch brengt de reis naar huis voor velen nieuwe uitdagingen met zich mee: verwoeste huizen, onveilige leefomstandigheden en een gebrek aan basisvoorzieningen.
Via het door de EU gefinancierde SANAD-programma ondersteunen GOAL-teams gezinnen zoals die van Ahmed al-Ibrahim bij hun terugkeer om hun leven weer op te bouwen. Na jaren van ontheemding zijn Ahmed en zijn familie teruggekeerd naar hun dorp, ondanks de schade die is aangericht door het conflict en de controle van het regime. Dankzij gerichte financiële bijstand kunnen ze nu in hun basisbehoeften voorzien, hun waardigheid herstellen en de eerste stappen zetten naar een hoopvollere toekomst.
Dit is hun verhaal.
Een leven ontworteld door oorlog
Voor de 45-jarige Ahmed al-Ibrahim uit het dorp Haysh, 60 kilometer ten zuiden van Idlib, betekende oorlog meer dan alleen het verlies van een huis. Het was meer dan een decennium van ontheemding, scheiding en overleven.
Ahmed is vader van acht kinderen. Zijn jongste, Fatima, is pas anderhalf jaar oud; zijn oudste, Khaled, is 18.
Ahmed speelt met zijn éénjarige dochter Fatima en vierjarige zoon Omar
Toen het conflict in 2012 Haysh bereikte, nam het bombardement toe. Uit angst voor hun leven stuurde Ahmed zijn vrouw en kinderen naar Libanon, terwijl hij ontheemd bleef op het platteland van Idlib. Twee jaar lang leefde hij zonder vast werk voordat hij in 2014 terugkeerde naar zijn dorp, ondanks de aanhoudende bombardementen.
Maar in 2019 dwong een nieuwe golf van geweld Ahmed opnieuw te vluchten, dit keer met zijn hele familie. Ze vestigden zich in de kampen van Deir Hassan, waar ze te maken kregen met ondraaglijke omstandigheden: geen elektriciteit, geen schoon water, geen riolering en geen toegang tot scholen of gezondheidszorg. Hun lijden werd verergerd door de afnemende gezondheid van Ahmeds bejaarde ouders, die constante zorg nodig hadden.
Niet alleen ons dorp werd bevrijd, maar heel Syrië. De vreugde was onbeschrijfelijk... ik kan het niet in woorden uitdrukken.
De realiteit van terugkeer
Ahmed en zijn familie keerden op 16 maart 2025 terug naar hun dorp, slechts drie maanden na de val van het regime.
"We hadden nooit gedacht dat we er ooit naar terug zouden keren. Op een gegeven moment geloofden we dat het kampleven onze realiteit was en dat het nooit zou veranderen. Maar godzijdank werd niet alleen ons dorp bevrijd, maar heel Syrië. De vreugde was onbeschrijfelijk... Ik kan het niet onder woorden brengen," deelde Ahmed in opperste vreugde.
Maar hun terugkeer bracht enorme uitdagingen met zich mee. Hun huis had geen deuren of ramen, verschillende muren waren vernield en het dak was gebarsten. Ahmed en zijn kinderen begonnen hun huis te restaureren, maar dat vereiste uitgebreide en kostbare reparaties.
Openbare voorzieningen in het dorp zijn vrijwel onbestaande: geen schoon drinkwater, geen functionerend waternetwerk, geen elektriciteit, geen bakkerijen, geen goede riolering en geen medische of onderwijsvoorzieningen. Scholen zijn grotendeels verwoest, en slechts één school wordt momenteel voorbereid op het nieuwe schooljaar.
Ahmed Al-Ibrahim - 45 jaar oud - met zijn twee zonen, Abdulmalik - 14 jaar oud - en Omar - 4 jaar oud - in het dorp Haysh, ten zuiden van Maarat Al-Numan, Idlib.
De prijzen in de regio, die voorheen onder controle stond van het regime van Assad, blijven onbetaalbaar hoog. Omdat er weinig lokale winkels zijn, moeten inwoners vaak lange afstanden naar Idlib afleggen om basisbehoeften zoals bulgur, rijst en bakolie te kopen.
De torenhoge kosten van bouwmaterialen en arbeid maken het voor veel teruggekeerde vluchtelingen vrijwel onmogelijk om hun huis te repareren. Hierdoor worden sommige gezinnen gedwongen terug te keren naar vluchtelingenkampen, ondanks hun hoop op wederopbouw.
Landbouwgrond, ooit de ruggengraat van het plattelandsleven, is verwoest. De meeste olijf- en pistachebomen zijn gekapt of verbrand, waardoor de grond droog en verwaarloosd is.
Het gebied blijft gevaarlijk, bezaaid met landmijnen en onontplofte munitie. Tragisch genoeg kwamen onlangs drie kinderen uit het dorp om het leven tijdens het spelen en verzamelen van planten in de velden, een grimmige herinnering aan de verborgen gevaren die blijven bestaan, zelfs nadat de gevechten zijn gestopt.
Ahmed Al-Ibrahim, 45 jaar oud, loopt met zijn 4-jarige zoon Omar door de straten van Haysh, in het zuiden van Idlib, nadat ze boodschappen hebben gedaan met de financiële hulp van GOAL.
Een reddingslijn van GOAL
Door deze problemen kunnen veel gezinnen niet terugkeren naar hun dorp. Hierdoor blijven ze gevangen in een vicieuze cirkel van ontheemding.
"Ondanks al deze moeilijkheden voelden we een psychologische opluchting die we bijna 14 jaar lang hadden moeten missen. Godzijdank is er geen dagelijkse beschieting, oorlog, vernietiging of luchtaanval meer op steden en dorpen. De steden zijn nu open en mensen kunnen zich vrij bewegen," zei Ahmed.
Ahmed Al-Ibrahim - 45 jaar oud - doet boodschappen voor essentiële goederen in het dorp Haysh nadat hij financiële hulp van GOAL heeft ontvangen.
Ahmed werkt nu als basisschoolleraar en verdient slechts 120 dollar, nauwelijks genoeg om zelfs in de meest basale behoeften van zijn grote gezin te voorzien. Om rond te komen, sluit hij vaak leningen af en gebruikt hij brandhout voor verwarming en koken om kosten te besparen.
Ahmed en zijn gezin ontvingen onlangs financiële hulp van GOAL. Deze hulp was een belangrijke reddingsboei waarmee ze in dringende behoeften konden voorzien en een gevoel van stabiliteit konden terugkrijgen.
"Godzijdank konden we in de meeste basisbehoeften voorzien, vooral in voedsel, wat het allerbelangrijkste is voor een gezin met veel jonge kinderen. Hoewel het bedrag niet groot was, hielp het ons enorm gezien de hoge prijzen."
Ahmed droomt van een stabiele toekomst voor zijn dorp, een toekomst waarin alle inwoners kunnen terugkeren en in vrede hun leven kunnen heropbouwen. Hij vestigt zijn hoop op zijn oudste zoon, Khaled, die zich voorbereidt op zijn middelbareschoolexamens. Ahmed hoopt dat hij een diploma civiele techniek haalt, zodat Khaled op een dag kan helpen hun verwoeste thuisland te herstellen en een betere toekomst voor de volgende generatie te creëren.
Godzijdank is er geen dagelijkse beschieting, oorlog, vernietiging of luchtaanval meer op steden en dorpen. De steden zijn nu open en mensen kunnen zich vrij bewegen.
De weg vooruit
Dankzij de steun van de Europese Unie en andere gewaardeerde partners blijven GOAL-teams cruciale hulp bieden - zoals geldtransfers - aan gezinnen zoals dat van Ahmed, waardoor ze een gevoel van waardigheid en stabiliteit terugkrijgen.
In het dorp Haysh verzamelen onlangs teruggekeerde bewoners zich bij een distributiepunt voor contante hulp, waar teamleden van GOAL Syria, Fatema Alzawrri (MPCA) en Salah Abbas (Financiën), gezinnen helpen bij het vervullen van hun basisbehoeften.
Maar de behoeften in heel Syrië blijven onthutsend. Terwijl het land een onzekere toekomst tegemoet gaat, worden miljoenen mensen nog steeds geconfronteerd met de dagelijkse realiteit van armoede, verdriet en onzekerheid.
Zonder blijvende en toenemende internationale steun lopen families die al zoveel hebben doorstaan het risico om achter te blijven en gevangen te raken in een vicieuze cirkel van ontheemding en wanhoop.
Over EU-civiele bescherming en humanitaire hulp
De Europese Unie en haar lidstaten behoren tot 's werelds grootste donoren van humanitaire hulp en bieden levensreddende hulp aan miljoenen mensen die wereldwijd door conflicten en rampen zijn getroffen. De humanitaire hulp van de EU wordt verleend via het directoraat-generaal Europese Civiele Bescherming en Humanitaire Hulp (DG ECHO), op basis van behoeften, onpartijdigheid en respect voor de menselijke waardigheid.
GOAL in Syrië
Na meer dan tien jaar conflict zijn meer dan 6,8 miljoen Syriërs ontheemd geraakt. 70% van de bevolking heeft humanitaire hulp nodig en is afhankelijk van hulp om dagelijks te overleven.
Sinds het begin van het conflict in 2012 werken GOAL-teams ter plaatse in Syrië. In het afgelopen jaar heeft het noodhulpprogramma van GOAL meer dan 287.000 ontheemde mensen bereikt met voedsel, kookbenodigdheden en financiële hulp. Dankzij de inspanningen van GOAL-ingenieurs om schade aan de waterinfrastructuur te herstellen, hebben meer dan 1,3 miljoen mensen nu toegang tot schoon drinkwater in hun woningen. Daarnaast profiteren nog eens 430.000 mensen van het bakkerijprogramma van GOAL in het noordwesten van Syrië.
Impact in Cijfers
+1.3 million
Schoon drinkwater voor meer dan 1 miljoen mensen
+430,000
Dagelijks brood voor meer dan 430.000 mensen
2.8 million
Mensen ondersteund in 2024
2012
GOAL start operaties in Syrië
Louay's verhaal
Louay Tajiddin, een water- en sanitair-ingenieur bij GOAL in Syrië, deelt zijn persoonlijke ervaring over het moeten verlaten van zijn huis en baan als gevolg van het conflict in Syrië.
Hij benadrukt de uitdagingen waarmee Syriërs worden geconfronteerd door het langdurige conflict en het cruciale belang van basisvoorzieningen, vooral schoon water.
Om kwetsbare gemeenschappen in Syrië te helpen, besloot Louay zijn vaardigheden en ervaring in te zetten voor humanitair werk.
"Het was hartverscheurend om te zien hoe steeds meer kwetsbare gezinnen leden onder de omstandigheden van ontheemding en conflict. Maar ik wist dat het anders kon. Met mijn expertise in het onderhouden van openbare infrastructuur, kon ik iets doen voor mijn gemeenschap, iets wat hard nodig was."
Lees hoe Louay en andere medewerkers van GOAL, met de steun van de Europese Unie, helpen bij het herstel en de levering van schoon drinkwater aan meer dan 800.000 mensen in het noordwesten van Syrië.
